دفاع از حریم تشیع

او که بود ؟

او کسی بود که

در خانه ی خدا به دنیا آمد، بیت اللهی که حضرت آدم بنا نهاده بود و ابراهیم علیه السلام تجدید بنا کرد، خانه ای که تمامی انبیاء و اولیاء به دور آن طواف کرده و می کنند محل تولد علی علیه السلام شد.

در همان ماههای نخستین زندگی پربرکتش به خانه ی رسول خدا رفت و تمام فضائل و خصلتهای رسول خدا را در خود جای داد و شد «علی منی و انا من علی» .....

اولین کسی بود که به رسول خدا ایمان آورد و اولین کسی بود که او را یاری کرد و اولین کسی بود که پشت سر او نماز خواند و اولین کسی بود که قرآن را شنید .....

در سیزده سالگی جانشین و وصی رسول خدا شد، در هجده سالگی با رسول خدا به شعب ابی طالب رفت، جایی که سخنی از ابوبکر و عمر و عثمان نبود او مدافع رسول خدا بود.

در بیست و سه سالگی جان خود را فدای رسول خدا کرد، نفس پیامبر فدای او شد.

در بیست و پنج سالگی اولین شمشیر را بر فرق دشمن فرود آورد. کسی که تا کنون نزد هیچ کس هنر جنگ و رزم نیاموخته است به یکباره قوی ترین پهلوان عرب شناخته شد. یلان عرب با شنیدن نام او قالب تهی می کردند .....

در سی و سه سالگی به عنوان امیرالمومنین، جانشین رسول خدا، امام مردم و رهبر جهانیان معرفی شد.

در همان سال رسول خدا از دنیا رفت و دختر خود را هم با خود برد.

آری علی علیه السلام در سال چهل هجری شهید نشد، علی آن زمان شهید شد که فاطمه ی زهرا شهید شد.

۲۵ سال درغم زهرا اشک ریخت و ناله زد و هیچ کسی غیر از چاه سخن او را نشنید ......

پنج سال هم اسیر مشتی جاهل و نادان و خودخواه شد.

و در شب نزول قرآن جسم علی هم به سمت آسمانها شتافت .

علی علیه السلام کسی است بیش از صد آیه از قرآن در فضائل او و اهل بیت او نازل شده است. از آیه ی ولایت و غدیر و انفاق و مباهله و تطهیر و سقایت گرفته تا سوره انسان و عادیات و قدر و ..... .

او کسی است که فضائل او ورد زبان رسول خدا بود:

علی از من است و منم از اویم.

من و علی دو پدر این امتیم.

من و علی از یک درختیم و دیگران از درختانی دیگر.

علی جان من است، جنگ با او جنگ با من است و آشتی با او آشتی با من است، محبت او محبت من و دشمنی با او دشمنی با من است.

یک ضربه ی علی برتر از عبادت جن و انس تا قیامت است.

علی نماد اسلام و ایمان است.

حب علی ایمان و بغض او کفر است.

ولایت علی ولایت خداست، حب علی عبادت خداست، اطاعت علی فریضه ی خداست و ....... .

اگر ذره ای از این فضائل به جمادات گفته می شد از دل آنها اشک بیرون می آمد ولی عجیب است که چه انسانهایی بودند آنها که همه ی اینها را می دیدند و با علی دشمنی می کردند..... .

و او که در خانه ی خدا به دنیا آمده بود در خانه ی او هم از دنیا رفت

و چه غمی بزرگتر از اینکه همه ی عالمیان یتیم شدند .......