آيا علماي مذاهب چهارگانه، درباره تبرّک جستن يا دست کشيدن به منبر و قبر پيامبر و يا قبور صالحين، نظر مثبت دارند؟

آري، از احمد بن حنبل رييس مذهب حنابله، و رملي شافعي و محب الدين طبري و ابو الصيف يماني ـ يکي از علماي بزرگ مکه ـ و زرقاني مالکي و عزامي شافعي و ديگران نقل شده است، که تفصيل آن به اين شرح است:

1ـ عبدالله، فرزند احمد بن حنبل مي گويد: از پدرم پرسيدم: مسّ منبر رسول الله و تبرّک با مس کردن آن، و بوسيدن و يا مسّ و متبرّک شدن به قبر شريف و يا بوسيدن آن به قصد ثواب، چه حکمي دارد؟ پدرم گفت: هيچ اشکالي ندارد (1. الجامع في العلل و معرفة الرجال، ج2، ص32 ; وفاءالوفا، ج4، ص1414)

2 ـ رملي شافعي مي گويد: تبرّک جستن به قبر پيامبر و يا عالم و يا اوليا جايز است و بوسيدن و استلام آن ايرادي ندارد (2. کنز المطالب، ص219)

3 ـ محب الدين طبري شافعي گويد: بوسيدن قبر و دست گذاشتن روي آن جايز است و سيره و عمل علما و صالحان بر آن است (3. اسني المطالب، ج1، ص331)

4 ـ از نظر تاريخي ثابت شده است که مردم از خاک پاک قبر پيامبر(ص) و حضرت حمزه بلکه از کلّ مدينه به عنوان تبرک بر مي داشتند و رواياتي هم وارد شده که تربت مدينه شفاي هر دردي است و باعث ايمني از جذام و صداع است .

از جمله زرکشي مي گويد : تربت قبر حمزه از حکم منع برداشتن خاک حرمين، استثنا شده است; زيرا اتفاق همگان بر جواز نقل آن براي معالجه صداع است (4. وفاء الوفا، ج1، ص69)

ابو سلمه از پيامبر نقل مي کند : غُبارُ الْمَدِينَةِ يُطْفِي الْجذام .

ابن اثير جزري از پيامبر نقل کرده:

وَالَّذي نَفْسِي بِيَدِهِ إنَّ في غُبارِها شِفاءٌ مِنْ کُلِّ داء .

سوگند به کسي که جان من در دست اوست، غبارِ خاک مدينه باعث شفاي هر دردي است.

سمهودي مي نويسد: روش صحابه و ديگران اين بود که از خاک قبر پيامبر برمي داشتند (1. وفاء الوفا، ج1، ص544)